Als schuldgevoel het soms van je

overneemt

Petra is een vrouw die hard heeft gewerkt voor haar carrière. Ze heeft een goede baan, fijn huis en een goede relatie. Toen ze net een kleintje kreeg, was het daarom ook vanzelfsprekend dat Petra weer terugging naar haar werkplek. Wel iets minder uurtjes, maar nog wel dezelfde functie.

Eenmaal aangekomen op haar werk was het niet zoals ze het had verwacht. Ze was vermoeid, had het idee dat ze zich in tienen moest splitsen en had weinig tot geen focus. Zelfs het maken van de meest simpelste beslissingen vond ze lastig. Ze kon zich niet indenken dat ze ooit weer normaal zou kunnen functioneren op haar werk, borstvoeding zou kunnen blijven geven en balans zou kunnen houden tussen haar carrière en haar kleintje. Petra begon zo’n intens schuldgevoel te voelen dat ze erover na zat te denken om haar baan op te zeggen.

 

Door deze gedachten spookte er allerlei dingen door haar hoofd; geldzorgen, ze dacht aan de uitdaging op het werk waar ze toch wel naar verlangde en daarnaast was haar werk ook een deel van haar eigen identiteit…

Haar angst werd alleen maar groter. Ook ik moet bekennen dat ik hier last van heb gehad en het me soms nog steeds ineens kan overvallen.  Weet dat je niet alleen bent. Dit is een perfect voorbeeld van Mom guilt, oftewel moeder schuld.

Waar komt die moederschuld vandaan?

Tegenwoordig kom moederschuld onwijs veel voor. Er zijn enorme verwachtingen van de samenleving, media, familie en vrienden over wat moeders “moeten zijn”of en wat we allemaal “moeten doen”. Moet je als moeder werken of juist niet? Aan de borst of juist niet? Je moet blij zijn als je moeder bent geworden. Net als Petra, kunnen moeders het gevoel krijgen dat ze hun kleintje in de steek laten. Sommige moeders hebben zelfs het gevoel dat er iets ontbreekt als ze weg zijn van hun kleintje.

Schuldgevoel door borstvoeding…

Er is een hele grote groep die roept dat “aan de borst het beste is”, het zit zo in ons gestampt. Als moeders dan besluiten om de borst niet te geven, het niet kunnen geven of eerder te stoppen, dan kunnen ze zich schuldig gaan voelen. Borstvoeding kan best wat extra druk geven op de moeder, aangezien de slapeloze nachten, ze is namelijk de enigste die de baby kan voeden. En als je als moeder dan weer aan het werk gaat, inclusief pomp, borst kompressen, extra flesje en kolf pauze, is dat echt best wel pittig. Niet dat ik anti borstvoeding ben, juist niet. Melle heb ik tot 6 maanden gevoed en Lize niet omdat dat door omstandigheden niet kon. Ik heb het beide meegemaakt en (DAMN) wat was dat moeilijk om die knoop door te hakken om te stoppen met borstvoeding bij Lize. Schuld, angst en onzekerheid overvielen me. Wat je ook doet als moeder, je wordt altijd wel beoordeeld op je beslissingen.

Onredelijke verwachtingen

Door buitenaf worden er allerlei onredelijke verwachtingen geschept voor nieuwe moeders. Maar wist je dat 1 op de 7 moeders een postpartum, na de bevalling, depressie of angst heeft na de geboorte van hun kleintje? En vaak in de gevallen waarbij moeders zwanger zijn geraakt door vruchtbaarheidsbehandelingen, een baby hebben geadopteerd, een miskraam of doodgeboren hebben meegemaakt, kunnen de verwachtingen om blij te zijn bij het hebben van een gezonde pasgeborenen nog groter zijn. Je hebt er lang naartoe geleefd en nu eindelijk heb je waar je op gehoopt en van gedroomd hebt. Toch komt het voor dat moeders het gevoel van spijt ervaren en wensen naar hun tijd voor de baby. Ze durven dit dan niet te uiten en toe te geven omdat ze bang zijn voor een oordeel en hun eigen schuldgevoel.

Wanneer popt dat schuldgevoel op?

Je schuldgevoel focust zich op iets wat je doet, je gedrag. Door dit schuldgevoel ga je je schamen. Bijvoorbeeld: “Ik heb niet lang genoeg borstvoeding gegeven” is je schuldig voelen over iets wat je doet, of juist niet doet. Je gedrag. Wat uiteindelijk leidt tot het gevoel van schaamte zoals “Ik ben een slechte moeder”. Door schuld en schaamte ga je als moeder slecht oordelen over jezelf, je gaat jezelf constant met andere vergelijken (zodat je als moeder denkt dat je voortdurend tekortschiet) en krijg je aanhoudend negatieve gedachten over jezelf.

Vaak verberg je deze gevoelens als moeder, het gevaar daarvan is dat je ze gaat geloven. De schuld en de daaruit voortkomende gevoelens van schaamte kunnen tot uiting komen op een aantal van de volgende manieren:

Als moeder begin je allerlei nieuwe en andere gevoelens te voelen, vermoeidheid begint zijn parten te spelen, je krijgt last van woede, intense zorgen of een lage eigenwaarde.

“Ik kan niet nu alweer aan het werk, want ik laat mijn kindje in de steek.”   “Ik ben een slechte moeder.”  De gedachten worden jouw overtuigingen, en je eigenwaarde neemt af.

Je kan als moeder je enorm schuldig voelen over de tijd die je niet doorbrengt met je kindje. Om te bewijzen aan de buitenwereld dat je in feite een “goede moeder” bent, deel je posts – alleen de beste en mooie momenten – op sociale media.

Als je als moeder worstelt en jouw overtuigingen zijn: als ik meer doe en het schuldgevoel negeer, hoe beter ik me zal voelen.  Maar dit gedrag kan leiden tot fysieke klachten en zelfs tot een burn-out.

Je kan als moeder je tijd gaan over besteden, repen chocola in huis halen en opeten, of andere manieren vinden om een snelle oplossing te vinden om je beter te voelen. Puur om jezelf af te leiden oftewel kop in het zand steken.

Als je als moeder je gevoelens hoopt te vermijden door overal waar je komt het perfect te laten lijken. Ook al bent je bang voor een oordeel, de mislukking en de pijn.

Wat werkt er tegen moederschuld?

Als moeder kan je dag worden gevuld met angst, stress, chaos, en het kan soms aanvoelen als de moeilijkste taak die er bestaat.   

Maar we hoeven onze ervaring als moeder niet door schuld, schaamte en angst laten beheersen. 

Wat kan er helpen als je gaat werken aan zelfacceptatie en loslaten van schuld:

Stewardessen geven een prachtig moederschap advies wanneer ze je eraan herinneren om je zuurstofmasker eerst veilig op te zetten voordat je die van je kids helpt op te zetten. Als je namelijk zelf niet kan ademen, hoe kun je dan iemand anders helpen? Dus geef jezelf een beetje de ruimte – krijg een pedicure, kijk een film of ga borrelen met je vriendinnen een keer per maand. Houd in gedachten dat het houden van jezelf, een van de beste manieren is om te zorgen voor je kinderen.

In plaats van je te concentreren op de gedachten met schuldgevoelens als “Ik moet stoppen met werken,” vervang je die negatieve gedachten met gedachten als “Ik ben een goede moeder, want ik werk.”  Bedenk wat je allemaal bijdraagt aan je gezin in plaats van wat je misschien mist.

Wanneer je je gestrest of rot voelt, neem dan een paar momenten om te stoppen met wat je doet en even rustig te ademen. Wees nieuwsgierig naar hoe je je voelt.  Merk op waar je in je lichaam spanning voelt en probeer dat stuk te verzachten. Geef je kwetsbare gevoelens van schuld, schaamte en verdriet de ruimte. Reageer op jezelf met liefdevolle aandacht en acceptatie. Je zult merken dat je tranen beginnen te stromen zodra je je hieraan overgeeft- en weet je? Laat ze maar komen!  Herinner je jezelf eraan dat deze gevoelens normaal zijn, samen met al die stress die erbij komt kijken om moeder te zijn!

 

Wat doe jij tegen je momguilt?

Ga eens na hoevaak jij last hebt van een schuldgevoel naar je kind of partner toe. Ga ermee aan de slag want het hoeft echt niet je leven te beheersen. 

 

Liefs, 
Anouska